MeDuSa

 

 

 

πηγή

πηγή

Στο φως επανήλθε υλικό από θέση στο Σινά μετά τη μεταφορά του στο Μουσείο του Καΐρου. Πρόκειται για ένα τμήμα αρχαιολογικού υλικού από τη θέση Kuntillet Ajrud, η οποία είχα ανασκαφεί από Ισραηλινούς αρχαιολόγους τη δεκαετία του 1970, την εποχή της ισραηλινής κυριαρχίας στην περιοχή. Φυλαγμένο προσεκτικά για 35 χρόνια στην αποθήκη αρχαίων της Καντάρα, σήμερα έρχεται τελικά στο φως μετά τη μεταφορά του από εκεί στο Μουσείο του Καΐρου, αποκαλύπτοντας τμήμα της μυστηριώδους αρχαιολογίας του Σινά και συνάμα των αιγυπτιακών συνόρων της αρχαιότητας.

Η θέση Kuntillet Ajrud είναι μια απομονωμένη ερημική έκταση, η οποία, όπως και τόσες άλλες στο Σινά, είχε χρησιμεύσει ως σταθμός ανεφοδιασμού για τα «καραβάνια» της αρχαιότητας. Μάρτυρας του χαρακτήρα αυτού της διαπολιτισμικότητας ήταν το υλικό από τη θέση, χρονολογούμενο κατά προσέγγιση στον 8ο αι. π.Χ. Ένα τμήμα λίθινου αγγείου, μάλλον το χείλος, φέρει παλαιοεβραϊκή επιγραφή – χαραγμενή την εποχή των ισραηλιτικών βασιλείων πριν από την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας. «Ανήκει στον Οβαδία, γιο του Αντνάν, ευλογημένος από τον Γιαχβέ» , δηλώνει η επιγραφή μνημονεύοντας τον κτήτορα του αγγείου. Δύο πίθοι, διακοσμημένοι με χονδροειδή σχέδια, φέρουν αφιερωματική επιγραφή στον «Γιαχβέ της Σαμάρειας και στην Ασερά του», προδίδοντας ιδεολογήματα που σχέτιζαν ίσως τον μοναδικό θεό των Εβραίων με μια θηλυκή θεότητα, η οποία θα ήταν είτε σύζυγός του είτε υπόσταση του με τη μορφή δένδρου. Αφιερωματικές επιγραφές για τον Γιαχβέ και την Ασερά υπάρχουν και σε άλλα όστρακα από το χώρο. Παράλληλα μνημονεύονται άλλες θεότητες, όπως ο Βάαλ και ο Ελ, προδίδοντας την ποικιλία λατρειών στη συνοριακή αυτή ζώνη μεταξύ Αιγύπτου και Παλαιστίνης.

Με το επιγραφικό υλικό της ανασκαφής έχουν ασχοληθεί δύο Ισραηλινοί αρχαιολόγοι, οι Shmuel Ahituv και Esther Eshel, οι οποίοι έχουν προφανώς εργαστεί με βάση ανασκαφικές σημειώσεις – καμία περαιτέρω έρευνα δεν έγινε στη θέση μετά το 1979 – ενώ η δημοσίευση αναμένεται σύντομα από την Εταιρεία Εξερεύνησης του Ισραήλ.

Στο άψυχο σώμα της τοποθέτησαν το ολόχρυσο στεφάνι που φορούσε όσο ήταν στη ζωή. Οι αρχαιολόγοι έμειναν άφωνοι.

Είναι ακριβές αντίγραφο αυτού που φαίνεται να φοράει ο νεαρός Αλέξανδρος στο πλάι του πατέρα του στην τοιχογραφία που εντοπίστηκε απ' τον μεγάλο Μανώλη Ανδρόνικο μέσα στον τάφο του Φιλίππου.

Πέρασαν σχεδόν 30 μήνες από τότε που η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως τα ευρήματα. Χρειάστηκαν μελέτες, εργαστηριακές έρευνες...

Τώρα οι επιστήμονες μιλούν για ένα κοριτσάκι, από τριών ως το πολύ επτά χρόνων. Ένα παιδί... όχι τυχαίο.
Είναι κτερισμένο με χρυσά σκουλαρίκια με φτερωτές Νίκες, χρυσά διακοσμητικά δισκάρια διακοσμημένα με ακτίνες και ένα ακόμη χρυσό στεφάνι με φύλλα ελιάς.

πηγή : AntGeo

Από τα πιο σημαντικά και ενδιαφέροντα ευρήματα του 2010 ήταν ο εντοπισμός για πρώτη φορά δύο εξαιρετικά πλούσιων ανοικτών παλαιολιθικών εγκαταστάσεων κυνηγών και τροφοσυλλεκτών στην ορεινή Πίνδο, σε υψόμετρο πάνω από τα 1700 μ . Σε κάθε θέση έχουν εντοπιστεί επιφανειακά εκατοντάδες λίθινα ευρήματα ηλικίας 50.000 - 12.000 ετών. Αντίστοιχες ορεινές θέσεις με ευρήματα της Μέσης Παλαιολιθικής στη ΝΑ Ευρώπη είναι εξαιρετικά σπάνιες και πάντοτε απαντώνται σε υψόμετρα κάτω από τα 1500 μ. 

 
Τον Ιούνιο η έκθεση θα μεταφερθεί στο Παρίσι, προκειμένου να πλαισιώσει ημερίδα με θέμα τις ανασκαφές στη Θάσο, που θα διοργανωθεί στην Academie des Inscriptions et Belles-Lettres.

Ένα νεκροταφείο της 3ης χιλιετίας π.Χ., εργαστηριακές εγκαταστάσεις της ίδιας εποχής για την επεξεργασία μεταλλεύματος και ένα αρχαίο νεκροταφείο της Υστερορωμαϊκής περιόδου «κρύβονται» στις τουριστικές εγκαταστάσεις των «Αστεριών» της Γλυφάδας. 
 
Ο εντοπισμός τους άρχισε από το 1998, στο πλαίσιο της ανακαίνισης ορισμένων κτισμάτων του συγκροτήματος και, καθώς οι ανασκαφές συνεχίζονται, έρχονται στο φως διαρκώς νέα στοιχεία. Αυτό έκανε την αρμόδια ΚΣΤ´ Εφορεία Αρχαιοτήτων να ζητήσει την κήρυξη ως αρχαιολογικών χώρων δύο τμημάτων, όπου βρίσκονται οι περισσότερες αρχαιότητες. Το αίτημα θα εξετασθεί από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, το οποίο σε μία πρώτη συζήτηση θεώρησε ότι πρέπει να ενταχθεί στο σύνολο και η παλαιοχριστιανική βασιλική της Γλυφάδας, καθώς απέχει ελάχιστα από τα αρχαία. 
 
Ευρήματα αναμενόμενα για τους αρχαιολόγους είναι αυτά που αποκαλύφθηκαν στα Αστέρια καθώς όλη η ακτή από τη Γλυφάδα ως το Καβούρι φιλοξενούσε από την απώτερη αρχαιότητα οικισμούς και ανθρώπινες δραστηριότητες, ενώ κατά τα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα διαμορφώθηκαν με τις μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη οι δήμοι της Αθήνας, Ευώνυμον, Αλιμούς και Αιξωνή με την τελευταία ειδικά να ταυτίζεται με τη σημερινή Γλυφάδα.
Το νεκροταφείο της Πρωτοελλαδικής εποχής στις εγκαταστάσεις των Αστεριών είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς η έκτασή του —ως τώρα— το φέρνει τρίτο στη σειρά μετά από τα νεκροταφεία της ίδιας εποχής στον Άγιο Κοσμά και στο Τσέπι του Μαραθώνα, όπως λέει η ανασκαφέας κυρία Κωνσταντίνα Καζά. 

Η δυτική πλευρά του ορίζεται από έναν μεγάλο περίβολο μέσα στον οποίο υπάρχουν μικρές ορθογώνιες ταφές οργανωμένες σε συστάδες. Οι ταφές ήταν πλούσιες σε κτερίσματα μεταξύ των οποίων ένα κυκλαδικό ειδώλιο «πτυόσχημο» (σε σχήμα φτυαριού), καθώς και τα κατάλοιπα μάλλινου υφάσματος που βρέθηκαν στην επιφάνεια μίας κεραμίδας. Κοντά στους τάφους βρέθηκε επίσης μεγάλος λάκκος γεμάτος με σπασμένα επί τόπου αγγεία (μπορεί να συγκολληθούν 250), ο οποίος θεωρείται ότι είχε σχέση με τελετουργίες. Ο οικισμός πάντως στον οποίο ανήκε το νεκροταφείο δεν έχει εντοπισθεί, αν και πιστεύεται ότι βρίσκεται σε άλλο σημείο του λόφου. 
 
Στη δεύτερη θέση που ανασκάπτεται, έχουν βρεθεί οι τρεις πλευρές ενός μεγάλου ορθογώνιου περίβολου της Προϊστορικής εποχής (μέσα 3ης π.Χ. χιλιετίας) εντός του οποίου υπάρχουν κυκλικοί λάκκοι και λαξεύματα που παραπέμπουν σε εργαστηριακή χρήση επεξεργασίας μεταλλεύματος όπως προκύπτει από τις σκωρίες που έχουν εντοπισθεί. Πολύ αργότερα στην Υστερορωμαϊκή εποχή ιδρύθηκε μέσα και έξω από τον περίβολο ένα νεκροταφείο από το οποίο έχουν ήδη ανασκαφεί 42 τάφοι. Θεωρείται ότι ανήκει σε κάποιον οικισμό που δεν έχει ακόμη εντοπισθεί και με τον οποίο σχετίζεται και η βασιλική.


via