MeDuSa

Δε συμμαζεύονται εύκολα... φτερούγια

...που είναι μαθημένα ν’ ανοίγονται και να πετούν.

Μέλπω Αξιώτη

Αλκυόνη Παπαδάκη

10:35 π.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

Δε λέω πως δεν έχεις δίκιο να πικραίνεσαι....
Γέμισε ο τόπος σαλτιμπάγκους, που ξεπουλούν στους πάγκους τους το μέλλον σου...
Γέμισε ο τόπος καταπατητές, που μεταμφιεσμένοι σε σωτήρες ακολουθούν σαν τα σκυλιά τα βήματά σου....

Δε λέω πως δεν έχεις δίκιο να μπλοκάρεις. Σου σερβίρουν σε κονσέρβες αποφάσεις που δε διάλεξες.... Ψάχνουν μεθοδικά να σε απελάσουν από την ψυχή σου....

Να κρεμάσουν τα σχέδια σου ανάποδα, σαν νυχτερίδες, στους πασσάλους που οριοθέτησαν τον ορίζοντά σου....

Δε λέω πως δεν έχεις δίκιο να φρικάρεις....Όμως κρατήσου....

Μην αφεθείς.....Τα πέντε πράγματα που κρύβεις μέσα σου, υπεράσπισέ τα....
Κάτι θα γίνει...Δεν μπορεί...

~~~~~~

Μήπως πρέπει...Μήπως...Μια γνώμη λέω....

Να βάλεις "φραγή" σε ορισμένα πρόσωπα που σε περικυκλώνουν...Μήπως πρέπει να απενεργοποιήσεις ορισμένα συναισθήματα...που αποδείχτηκαν υπερβολικά και ανώφελα;

Η γενναιοδωρία, φίλε, έχει κάποια όρια.... Κάποια στοπ....

Όταν τα ξεπεράσεις ξέρεις που οδηγείσαι;

Στο διασυρμό και στην αυτοκαταστροφή....Έτσι είναι....

Κι ας μη σ αρέσει να το δεις....

Αυτή πια η ανόητη προσμονή σου...πως οι "άλλοι" κάποτε θ αλλάξουν....

Ξέχνα την, να χαρείς.....

Οι "άλλοι" την έχουν καταβρεί στην πουπουλένια σου πλατούλα....

Εσύ ν αλλάξεις ρότα....Τώρα..... Αν μπορείς....

Αλκυόνη Παπαδάκη

Κυριακή 4 Ιουλίου 2010

Έχω για τον λαιμό…την μέδουσα μου, που φορώ…

3:10 μ.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

συχνά στην αρχαία τέχνη συναντούμε το κεφάλι της Μέδουσας, γνωστό ως γοργόνειο. Ο τύπος αυτός εξελίχθηκε στο πιο δυνατό φυλακτό για την αποτροπή του κακού.

Καθ ‟όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας το γοργόνειο λειτουργεί ως αλεξίκακον, ως μάσκα φόβου και χρησιμοποιήθηκε παντού: από τις ασπίδες και τους θώρακες των πολεμιστών, μέχρι στα ρούχα και στα κοσμήματα των γυναικών, και αλλού.

Όποιος βρίσκεται απέναντι από το πρόσωπο της Μέδουσας, δηλαδή το Γοργόνειο, κινδυνεύει ακόμα και με θάνατο, όποιος βρίσκεται πίσω από αυτό βλέπει τους εχθρούς του να τρέπονται σε φυγή.

Η αποτρεπτική ισχύς του γοργονείου μεγιστοποιείται στο επίμονο και διεισδυτικό βλέμμα που λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας και εξοστρακίζει κάθε επίβουλο, βάσκανο μάτι. Το βλέμμα του Γοργονείου έχει τη μεγαλύτερη δύναμη βασκανίας, βλαπτική διαδικασία, που συναντάμε και στην αρχαιότητα, το «οφθαλμίζειν» και «εποφθαλμίζειν», αντίστοιχο με το σημερινό «μάτι».

Στους μεσογειακούς λαούς ήδη από την αρχαιότητα ήταν βαθιά ριζωμένη και ευρύτατα διαδεδομένη η πίστη στο ‘κακό μάτι’, στη βλαπτική δύναμη του βλέμματος ορισμένων ανθρώπων απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα αξιοζήλευτα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των αρχαίων ελληνικών οφθαλμωτών κυλίκων . Το ζευγάρι των ματιών που καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της εξωτερικής επιφάνειάς τους, λειτουργούσε από τη μια ως διακοσμητικό μοτίβο, κυρίως όμως ως αποτροπαϊκό σύμβολο για την προστασία αυτών που τις χρησιμοποιούσαν .

Με την πάροδο των αιώνων, όπως ήδη αναφέρθηκε, η θρησκεία και η λατρεία εξευγενιζόταν διαρκώς. Οι θεοί που παλιά στην τέχνη παριστάνονταν άγριοι και αυστηροί, παραχωρούν πλέον τη θέση τους σε πιο ήπιες και μειλίχιες εκδοχές, όπως και η Μέδουσα, η οποία από φοβερή και αποκρουστική μορφή στα αρχαϊκά χρόνια, εξελίχθηκε σε άψυχο πρόσωπο ωραίας γυναίκας που μπορούσε να μαγνητίζει με την ομορφιά του και να πετυχαίνει τον αποπροσανατολισμό του «εχθρού» . Τη μετεξέλιξη αυτή παρακολουθούμε και στα εκθέματα του Μουσείου της Ολυμπίας. Ανεξάρτητα από το αν τα προσωπεία αυτά καθαυτά ήταν όμορφα ή άσχημα, οπωσδήποτε δημιουργούσαν δέος στον θεατή και αίσθημα ασφάλειας σε αυτόν που τα χρησιμοποιούσε.

Με το τέλος και της ύστερης αρχαιότητας και την οριστική επικράτηση του χριστιανισμού, παύει οριστικά η χρήση του γοργονείου ως φυλακτού ή αποτροπαϊκού συμβόλου και αντικαθίσταται με άλλα χριστιανικά σύμβολα. Θα αναβιώσει ως θέμα την εποχή της Αναγέννησης, όταν η τέχνη κάνει στροφή και εμπνέεται από την αρχαιότητα. Έκτοτε χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό ή εμβληματικό μοτίβο, ακόμη μέχρι και σήμερα.

Πηγή : http://kantonopoulos.gr

Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

Να' χα δυο ζωές

10:11 μ.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

Απο την πιο όμορφη μανούλα, που έχω γνωρίσει.

Νόπη ευχαριστώ. :o)

Πράγματα που σιχάθηκα…so far….(Summer edition)

3:40 μ.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

Τα έργα στους δρόμους και αναπόσπαστο κομμάτι αυτών… τους ιδρωμένους αλβανούς με σημαίες στα χέρια, να παριστάνουν τους πολισμάνους …έλα καλέ κυρία πέρνα πέρνα…

Τις χαζογκόμενες που ντάλα κατακαλόκαιρο… θυμούνται να βάλουν πάνω τους 35 κιλά make-up και 26 κιλά μαύρο μολύβι κακιάς ποιότητας, με αποτέλεσμα αφού μείνουν 3 λεπτά στον ήλιο, να μοιάζουν...κέρινα ομοιώματα με τάσεις αυτοκτονίας…

Τους άντρες που φοβούνται το νερό περισσότερο από τις γάτες… Αγόρια… μην φοβάστε δεν θα μαζέψει το μόριο σας αν κάνετε ντουζάκι κάθε μέρα… ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ!!!

Αυτούς και αυτές που ακόμη δεν ανακάλυψαν το αποσμητικό… και περνώντας από δίπλα τους...την ακούς τόσοοοοοοοοο άσχημα , από την μασχαλίλα, που όλα τα ναρκωτικά του κόσμου μοιάζουν …εκδρομούλα…

Τις κυράτσες με τις βεντάλιες και τα μεγάλα ψάθινα καπέλα στους δρόμους…στα παγκάκια…στα πεζοδρόμια…στην παραλία…στα λεωφορεία… παντού… παντούυυυυυυυυυυυυυ…ακόμη και στον ύπνο μου…!!!!

Τις γιαγιάδες και τους παππούδες που τίποτα και κανένας δεν τους σταματά…κάθε μέρα…πρωί πρωί…παίρνουν τους δρόμους…αχμμμμ… που πάνε ρε παιδια;;;;;;;; μπορεί κάποιος να μου λύσει αυτή την απορία; Που πάνε;;;;

Τις μάνες που φέρνουν τα παιδάκια τους στην παραλία και τα ξαμολάνε… χωρίς φίμωτρο… χωρίς σιγαστήρα… χωρίς έστω να μοιράζουν ζαναξ στους λοιπούς λουόμενους…

Τα λάδια… παντός τύπου… είναι απλά απαίσια… δεν σας κάνουν να δείχνετε πιο σέξυ… μην γελιέστε…απλά μοιάζετε σαν μαυρισμένοι , λαδωμένοι , ποντικοί …και μετά από 20 χρόνια θα είστε απλά…ρυτιδιασμένοι πουά ποντικοί…ΕΛΕΟΣ!

Τους άντρες που ενώ έχουν εκθρέψει το νύχι του ποδιού σε μέγεθος, ώστε να γυμνώνουν καλώδια χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια…τολμούν και κάνουν καμάκι…

Τις γυναίκες που δεν βρέχουν το κεφάλι τους στην θάλασσα...για να μην χαλάσει το κατεστραμμένο από τις ντεκαπάζ…αλλά πάντοτε πιστολαρισμένο μαλλί τους…

Τα παγωτά… παντού χέρια με παγωτά μας καταδιώκουν … αμαν ρε παιδιά λυπηθείτε και εμάς που κάνουμε δίαιτα… μαζευτείτε…

Τους ελάχιστους πλέον τουρ-τουρίστες που συνεχίζουν ακάθεκτοι…να συνδυάζουν φραπέ με χωριάτική…

Τα 15χρονα κοριτσάκια με τα ροζουλο-καρπουζί ποτά στο χέρι που πηγαίνουν δυο δυο στο βεσε…και στην διαδρομή μοιράζουν απλόχερα χαμόγελα δεξιά και αριστέρα… χα… και ύστερα λένε πως φταίει ο φονιάς! κατάλαβες;;;

Και όλα αυτά…απλά επειδή… έκανε λίγο περισσότερη ζεστούλα…Κάτι μου λέει ό,τι αυτή η λίστα θα μεγαλώσει… και θα με πλακώσει μέχρι τον Αύγουστο...που θα ναι παχιές και οι μύγες…Άντε βρε… make my …Summer! ;o)

Εγκαίνια του νέου Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη

11:15 π.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

http://www.kazantzakis-museum.gr

Σήμερα Σάββατο 3 Ιουλίου 2010 με προσκεκλημένους πνευματικούς δημιουργούς, εκπροσώπους του πολιτικού και δημοσιογραφικού κόσμου, φίλους και μελετητές του έργου του Νίκου Καζαντζάκη, εγκαινιάζεται στη Μυρτιά Ηρακλείου Κρήτης το νέο Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη. Την κυβέρνηση θα εκπροσωπήσει και θ' απευθύνει χαιρετισμό ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος.

Η τελετή των εγκαινίων θα ξεκινήσει στις 19.30 με καλωσόρισμα από τον Δήμαρχο του Δήμου «Ν. Καζαντζάκης» κ. Ρούσσο Κυπριωτάκη. Θα ακολουθήσουν σύντομες ομιλίες από τον Καθηγητή Γιώργο Γραμματικάκη, Πρόεδρο του Δ.Σ. του Μουσείου, τους κυρίους Κωνσταντίνο Αλαβάνο, Διευθυντή τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής, και Άγγελο Δεληβορριά, Διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη, και από την ποιήτρια και βαφτισιμιά του Καζαντζάκη Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ. Η βραδιά θα ολοκληρωθεί με συναυλία της Μαρίας Φαραντούρη, ανοικτή στο κοινό. Η μεγάλη τραγουδίστρια θα ερμηνεύσει γνωστά τραγούδια εμπνευσμένα από το έργο του Νίκου Καζαντζάκη (από τον κύκλο του «Καπετάν Μιχάλη» σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι και από τον «Ζορμπά» του Μίκη Θεοδωράκη) και άλλα τραγούδια από το πλούσιο ποιοτικό της ρεπερτόριο.

Πριν από 27 χρόνια, το 1983, η τότε Υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη, παρουσία των Οδυσσέα Ελύτη και Αντώνη Σαμαράκη, εγκαινίασε στον ίδιο τόπο την πρώτη στέγη του Μουσείου, που δημιουργήθηκε χάρη στη δωρεά, την προσπάθεια και τη φροντίδα του γνωστού πνευματικού ανθρώπου Γιώργου Ανεμογιάννη. Στόχος του νεοσύστατου Ιδρύματος υπήρξε η διατήρηση της μνήμης και η προβολή του έργου του συγγραφέα. Στη διάρκεια των ετών που πέρασαν, ο σκοπός αυτός εκπληρώθηκε, όμως η αύξηση των εκθεμάτων και των αρχείων οδήγησε στην ανάγκη δημιουργίας ενός ριζικά ανακαινισμένου χώρου σύμφωνα με τις σύγχρονες μουσειολογικές αντιλήψεις. Το έργο υλοποιήθηκε με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Υπουργείου Πολιτισμού, και φέρει τη σφραγίδα των αρχιτεκτόνων Γιώργου Ψωμαδάκη και Μαρίας Μαρίνου, στους οποίους ανήκει ο σχεδιασμός του νέου Μουσείου, του συγγραφέα και γραφίστα Δημήτρη Καλοκύρη, ο οποίος ανέλαβε την καλλιτεχνική επιμέλεια, και της Δρος Λίτσας Χατζοπούλου, που έγραψε και επιμελήθηκε τα κείμενα.

Με την ελκυστική επανέκθεση, τα εκπαιδευτικά προγράμματα, τις ηλεκτρονικές παραγωγές και τα ψηφιοποιημένα αρχεία που είναι στη διάθεση των μελετητών, το Μουσειο Καζαντζάκη φιλοδοξεί, στο νέο του ξεκίνημα, να συμβάλει ακόμα περισσότερο στη διατήρηση, προβολή και διάδοση του έργου του κρητικού συγγραφέα, του μεγάλου στοχαστή.

Πηγή :

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010

Κοίταξε με...

10:20 π.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

2 Μουχαμπέτια

Ερευνα έσπασε το μυστικό κώδικα του Πλάτωνα

10:07 π.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

Στο δαιδαλώδες «σπήλαιο» των ιδεών του Πλάτωνα εισχώρησε Βρετανός ερευνητής, που κατάφερε να σπάσει ένα μυστικό μαθηματικό και μουσικό κώδικα, ο οποίος φαίνεται ότι κρυβόταν στα έργα του αρχαίου Ελληνα φιλοσόφου. «Ηταν σαν να ανοίγαμε έναν τάφο και να εντοπίζαμε μέσα του καινούργια έργα του Πλάτωνα», λέει ο δρ Τζέι Κένεντι, ιστορικός της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ.

Η ύπαρξη κρυμμένων μηνυμάτων στα πλατωνικά κείμενα είχε συζητηθεί αρκετές φορές στους επιστημονικούς κύκλους, έλειπε όμως μία συγκροτημένη θεωρία που να αποδεικνύει την ύπαρξή τους. Ο Βρετανός επιστήμονας, τα συμπεράσματα του οποίου δημοσιεύτηκαν στην αμερικανική επιθεώρηση «Apeiron», αποκαλύπτει ότι ο Πλάτωνας χρησιμοποίησε μια διάταξη συμβόλων, εμπνευσμένη από τη θεωρία του Πυθαγόρα, για να δώσει στα έργα του μουσική δομή. Τον 6ο αιώνα π.Χ. ο Πυθαγόρας είχε διακηρύξει ότι οι ουράνιες σφαίρες παράγουν μια μουσική που δε γίνεται αντιληπτή με την ακοή. Ο Πλάτων μιμήθηκε αυτήν την κρυφή μουσική στην «Πολιτεία» και άλλα έργα του: τοποθέτησε ομάδες λέξεων που σχετίζονται με τη μουσική ύστερα από κάθε δωδέκατο του κειμένου, κρύβοντας έτσι ένα είδος κλίμακας με δώδεκα νότες.

«Ο Πλάτωνας θεωρείται συχνά μόνο φιλόσοφος, ενώ ήταν επίσης σπουδαίος επιστήμονας. Συμμετέχω σε ένα κίνημα ανάμεσα στους ιστορικούς των Επιστημών να στραφούν στη μελέτη των μαθηματικών του, της φυσικής, της μουσικής θεωρίας και της φυσιολογίας του», εξηγεί μιλώντας στον «Α» ο δρ Κένεντι, που εδώ και χρόνια ερευνά το πλατωνικό σύμπαν, πεπεισμένος ότι κρύβει πολλά ακόμη μυστικά. «Η αποκρυπτογράφηση της μουσικής δομής δείχνει ότι ο Πλάτων χρησιμοποιεί το συμβολισμό, πράγμα που μας οδηγεί σε πολλά άλλα είδη συμβολισμού», τονίζει.

Συγγραφέας και του βιβλίου «Space, time and Einstein», ο δρ Κένεντι συνεχίζει την έρευνά του στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία. «Η μελέτη μου, που πρέπει φυσικά να επικυρωθεί και από άλλους ειδικούς, δείχνει ότι οι απόψεις μας για πολλούς αρχαίους φιλοσόφους πρέπει να αναθεωρηθούν. Για παράδειγμα, ο Αριστοτέλης ήταν σκεπτικός στην πυθαγόρεια κληρονομιά. Καθώς η έρευνά μου δείχνει ότι ο Πλάτων ήταν οπαδός του Πυθαγόρα, διαπιστώνουμε ότι η απόσταση μεταξύ τους ήταν μεγαλύτερη απ' όσο πιστεύαμε».

Ο Βρετανός ειδικός στέκεται ιδιαίτερα στις «τεράστιες πρακτικές επιρροές» της πλατωνικής σκέψης. Θυμίζει τη διαπίστωση του Ελληνα καθηγητή στο Πρίνστον Αλέξανδρου Νεχαμά: «Ο Πλάτων εκπροσωπεί το πέρασμα από την κοινωνία του πολέμου στην κοινωνία της σοφίας». Οπως λέει ο δρ Κένεντι, «μετά τον Πλάτωνα, στη θεωρία και συχνά στην πράξη, η πολιτική αφορούσε την κοινωνική δικαιοσύνη, πράγμα που δεν ήταν αυτονόητο πριν από αυτόν.

Ο Πλάτων συνέβαλε επίσης στο να επηρεαστεί η δυτική παράδοση από τα μαθηματικά και την επιστήμη -από αυτό βιώνουμε τόσο τα οφέλη όσο και τις βλαβερές συνέπειες. Κι ακόμη, παρά το ότι στην «Πολιτεία» αντιμάχεται τους ποιητές, ο ίδιος ήταν σπουδαίος ποιητής. Η σαγηνευτική δύναμη κειμένων όπως το «Συμπόσιο», ο «Φαίδρος» και ο «Φαίδων» πηγάζει από το πάντρεμα της βαθιάς φιλοσοφικής του σκέψης και μιας υψηλής ποίησης».

Πηγή : ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ (& Λένα ;o)

οι Δον-Κιχώτηδες του διαδικτύου

10:00 π.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

Τα εν οίκω εν δήμω; Να δημοσιοποιήσει κάποιος τις σκέψεις του; Και καλά τις απόψεις περί γενικών θεμάτων. Καλά η πολιτική, τα αθλητικά, τα πολιτιστικά... Τι γίνεται με τις μύχιες σκέψεις, εκείνες που ίσα-ίσα τολμάμε να ψελλίσουμε στον ίδιο μας τον εαυτό; Πώς να ξεγυμνωθεί κανείς μπροστά σε ένα τεράστιο, ανώνυμο αγνώστων προθέσεων κοινό; Κακόβουλο ή καλοπροαίρετο; Αδελφές ψυχές ή γέλωτες περιπαικτικοί θα έρθουν;

Συνοδοιπόροι με κατανόηση ή ξένοι που θα τσαλαβουτήσουν μέσα μας για να χλευάσουν τα ιερά και όσια, τους πολύτιμους θησαυρούς, τα τρομερά μυστικά ή τις ασχημονίες μας;

Τελικά το παραπάνω δίλημμα δεν τίθεται στην πράξη. Είναι ανύπαρκτο. Για τον απλούστατο λόγο ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται να μπεί στο ιστολόγιο σου. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να σε περιγελάσει ή να σε συμπονέσει, να επικοινωνήσει, να μοιραστεί , να γελάσει , να κριτικάρει, να λοιδορήσει, να προσβάλει, να ευχηθεί. Δεν θα γίνεις βορά κανενός όρνεου...

Τα όρνια δεν ενδιαφέρονται για το φρέσκο κρέας σου. Είναι μπουχτισμένα. Συνοδοιπόρους δεν θα συναντήσεις... Περιπλανιούνται κι αυτοί αποπροσανατολισμένοι και εγωπαθείς σαν και σένα στην γκρίζα έρημο του διαδικτύου... Κι αν εν δυνάμει υπάρχουν...έχουν ταμπουρωθεί πίσω από τα δικά τους δίνοντας τον λυσσαλέο αγώνα τους για μιά θέση στον ήλιο, για ένα ψίχουλο επισκεψιμότητας στο ιστολόγιο τους, στην ψυχή τους, την έστω και εξευγενισμένη. Ακριβώς όπως κάνεις και εσύ... Ακριβώς όπως κάνω κι εγώ...

Να υποκλιθούμε στους νέους μας δαίμονες, στους μετρητές επισκεψιμότητας. Τοκ- τοκ, είναι κανείς εδώ; Γρατζουνάει ή θαυμάζει κανένας μέσα μου; Ουδείς αγαθό μου τέκνο, σου αποκρίνεται ο site meter. Sorry, κανείς δεν σε βλέπει. Προσπάθησε πάλι.Τα εν οίκω δεν πρόκειται λοιπόν να εκτεθούν στον δήμο. Μη φοβάσαι...

Ακόμα και οι φίλοι βαριούνται να χαρχαλέψουν την ψυχή σου. Σάμπως έχουν άδικο; Έχουν τις δικές τους ψυχές να σμιλεύσουν. Έχουν τη δικιά τους ζωή να ζήσουν. Και ποιος εξάλλου σου είπε ότι έχουν τη διάθεση να μοιραστούν μαζί σου τα μυστικά σου, τα μικρά ή τα μεγάλα; Ποιος σου είπε ότι ξέμειναν στην παιδική ηλικία σαν εσένα κι ότι τρελαίνονται για μυστικά; Ποιος σου είπε ότι νοιάζονται για τις ιστορίες σου και ότι δεν τους αρκούν οι δικές τους; Εντάξει, κατανοητά αυτά εκ των υστέρων. Αποδεκτά και σεβαστά. Θα μου πει όμως κάποιος τι να κάνω με αυτό το αίσθημα το αλλόκοτο που έχω, ενώ τριγυρνάω επιδεικνύοντας τη γύμνια μου, όμως όλοι με θεωρούν ντυμένη; Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα από την ανάποδη...

Γιατί λοιπόν να διατηρεί κανείς προσωπικό ιστολόγιο; Κι όμως υπάρχουν ακόμα λόγοι. Και σοβαροί...

-Βάζει κανείς τις σκέψεις του σε σειρά. Η όλη κατάσταση υποχρεώνει τη σκέψη να αποκρυσταλλωθεί και να καταγραφεί σε ένα κείμενο άρτιο και αρμονικό. Γιατί όταν κανείς νιώθει ότι απευθύνεται κάπου, έστω και ως φωνή βοώντος εν τη ερήμω, αδράχνει τη σκέψη του και την σχηματοποιεί, την ολοκληρώνει ή ακόμα και τη γεννά για χάρη του υποτιθέμενου και εικονικότατου αποδέκτη. Το Εγώ πάντα είχε ανάγκη το Εσύ για να υπάρξει. Έστω και το μεταλλαγμένο Εσύ.... Έστω και το ανύπαρκτο Εσύ....

-Έπειτα εξαναγκάζει κανείς το μυαλό να παράγει σκέψη. Το πνεύμα να εμπνευστεί έργο. Το συναίσθημα να λαλήσει. Λυπητερά σαν την αηδόνα των Ορνίθων του Αριστοφάνη. Ή χαρούμενα σαν χελιδόνι την άνοιξη. Αδιάφορο. Αυτό το αόρατο, δυνητικό τεράστιο, απόμακρο κοινό με τα βουβά του χειροκροτήματα και γιουχαϊσματα, με τη χλιαρή ή ενθουσιώδη υποδοχή καραδοκεί.

Ηθοποιοί και σκηνοθέτες του εαυτού μας με τις κερκίδες ολότελα άδειες ως άλλοι Δον-Κιχώτηδες να δίνουμε ανεπηρέστοι την παράσταση μας. Ποια η διαφορά για τον Δον-Κιχώτη αφού δεν απέκτησε ποτέ γνώση της πραγματικότητας; Κι αν ακόμα ήξερε ότι όλα αυτά δεν είναι παρά ονειροφαντασίες, τι θα άλλαζε για τη γνησιότητα των σκέψεων του ή την αυθεντικότητα των συναισθημάτων του;

-Ο σύντροφος σου κάποια στιγμή θα διαβάσει τα λόγια σου. Μπορεί από περιέργεια, μπορεί από ενδιαφέρον, μπορεί από συνενοχή.... Θα του πεις αυτά που ούτε καλά-καλά εσύ δεν ήξερες ότι υπάρχουν μέσα σου... Αυτά που η γλώσσα αρνιέται να ξεστομίσει, όταν τα μάτια σου βλέπουν τα δικά του. Αυτά που η στιγμή δεν θεωρεί κατάλληλα γιατί η ζωή τρέχει και αρνιέται να κάνει στάσεις για φιλοσοφίες, αμπελοφιλοσοφίες, καταγραφές συναισθημάτων και σκέψεων. Αυτά που δεν τόλμησες να του πεις κατά πρόσωπο...είτε γιατί εκείνη την ώρα φοβήθηκες ότι θα ακουστούν γελοία, είτε γιατί φοβήθηκες τον αντίλογο. Αυτά τα μικρά αστεία που θέλεις να σκαρώσεις σαν μικρό παιδί και να παραμονέψεις κρυφογελώντας πίσω από την κουρτίνα.

Αυτά, αυτά αυτά...Δον-Κιχώτηδες όλου του κόσμου μην πτοείσθε.... Μη σας μέλει αν σχεδόν κανείς δεν διαβάζει πια τον Δον-Κιχώτη. Εκείνος συνεχίζει ακάθεκτος να ορμά με γνήσια συναίσθηση του καθήκοντος στους ανεμόμυλους....

Πηγή : http://paramythiakaiallatina.blogspot.com/
Από : Κλεοπάτρα και Μινγκ

3 Μουχαμπέτια

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

Καλό Μήνα

12:53 μ.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

αυτοί που σπρώχνουν τις ψυχές μας...στην πορνεία...μία...μία

τις δικές τους θα τρυπήσει μαύρο βέλος...

γιατί ο δρόμος είναι αλήθεια....

χίλια κι ένα παραμύθια....είναι το σπίτι μας....δεν έχει τέλος

3 Μουχαμπέτια

Dorian Gray

12:17 μ.μ. |

Αναρτηθηκε απο MeDuSa |

Ο στόχος της ζωής είναι η ολοκλήρωση του εαυτού...γι’ αυτό είμαστε δω: για να συνειδητοποιήσουμε τη φύση μας τέλεια....

Στις μέρες μας οι άνθρωποι φοβούνται τους ίδιους τους εαυτούς τους...Ξέχασαν το μέγιστο καθήκον που ο καθένας χρωστάει στον εαυτό του...

Φυσικά είναι ελεήμονες.... Ταΐζουν τους πεινασμένους και ντύνουν τους ζητιάνους, μα, οι ίδιες οι ψυχές τους πεινούν και κρυώνουν στη γύμνια τους....

Το κουράγιο έχει πια εκλείψει. Ίσως ποτέ να μην υπήρξε. Ο τρόμος για την κοινωνία, που είναι θεμέλιο της ηθικής, ο τρόμος του Θεού, που είναι το μυστικό κάθε θρησκείας, να τα δυο πράγματα που μας κυβερνούν....

Oscar Wilde - Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι (απόσπασμα)