Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009

Προμηθέας

Γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Κλυμένης …Όταν ξέσπασε η σύγκρουση για την εξουσία, ανάμεσα στους Oλύμπιους θεούς και τους Tιτάνες, πήρε το μέρος των Oλυμπίων, αν και ο ίδιος ήταν Tιτάνας. Aργότερα, μετά την επικράτηση των θεών του Oλύμπου, ήρθε σε σύγκρουση με το Δία, όταν πληροφορήθηκε ότι ο θεός σκόπευε να αφανίσει το γένος των ανθρώπων με κατακλυσμό.

Ο Προμηθέας δημιούργησε τους πρώτους ανθρώπους πλάθοντάς τους με πηλό (στη Θεογονία του Ησίοδου αναφέρεται σαν ευεργέτης της ανθρωπότητας κι όχι δημιουργός της). Σε ρωμαϊκές σαρκοφάγους εικονίζεται ο Προμηθέας να φτιάχνει αγάλματα και η θεά Aθηνά να τους στέλνει ψυχή, με φτερά πεταλούδας, για να τα κατοικήσουν και να τους δώσουν πνοή. Eπειδή ήταν ο δημιουργός των ανθρώπων παρακολουθούσε πάντα με ενδιαφέρον την πορεία τους πάνω στη γη και πολλές φορές είχε παρακούσει τις εντολές του Δία ή τον είχε ξεγελάσει προς όφελός τους…

Κατά τη διάρκεια μιας επίσημης θυσίας, ο Προμηθέας, χώρισε ένα βόδι σε δυο μέρη. Στο ένα μερίδιο έβαλε το δέρμα, τη σάρκα και τα εντόσθια σκεπασμένα με την κοιλιά του ζώου και στο άλλο έβαλε τα κόκαλα, από τα οποία είχε αφαιρέσει το κρέας, και τα είχε σκεπάσει με το λευκό λίπος. Έπειτα είπε στο Δία να διαλέξει το μερίδιο που θα αντιστοιχούσε στους θεούς, το υπόλοιπο προοριζόταν για τους ανθρώπους. Ο Δίας διάλεξε το λίπος κι όταν διαπίστωσε ότι το μερίδιο αυτό το αποτελούσαν μόνο κόκαλα θύμωσε και με τον Προμηθέα και με τους ανθρώπους κι αποφάσισε να μην τους ξαναστείλει ποτέ πια τη φωτιά.

Ο Προμηθέας έκλεψε σπίθες φωτιάς από τον τροχό του ήλιου ή από το καμίνι του Ηφαίστου και την έδωσε στους ανθρώπους, οι οποίοι βελτίωσαν έτσι τη ζωή τους, έφτιαξαν εργαλεία, καλλιέργησαν τη γη κι εκπολιτίστηκαν. Ο Προμηθέας τους βοήθησε να αποκτήσουν ιατρικές γνώσεις, να παρασκευάσουν φάρμακα, τους δίδαξε αρχιτεκτονική, μαθηματικά, αστρονομία, μεταλλουργία, ναυσιπλοΐα.

Ο Δίας τιμώρησε και τους ανθρώπους και τον Προμηθέα. Εναντίον των ανθρώπων έστειλε την Πανδώρα, ενώ τον Προμηθέα, με τη βοήθεια του κράτους και της Βίας, τον έδεσε με ατσάλινες αλυσίδες επάνω στον Καύκασο κι έστειλε έναν αετό, γεννημένο από τον Τυφώνα και την Έχιδνα, να του τρώει το συκώτι, το οποίο κάθε πρωί ανανεωνόταν. Ο Δίας επίσης ορκίστηκε στα νερά της Στύγας να μη λύσει ποτέ από τα δεσμά του τον Προμηθέα.
Ο Προμηθέας κρεμόταν για πολλά χρόνια από το βράχο μέχρι τη στιγμή που ο Ηρακλής τον ελευθέρωσε από τα δεσμά του. Ο Δίας χάρηκε πολύ για το κατόρθωμα του γιου του, ώστε αποφάσισε να αφήσει ελεύθερο τον Προμηθέα. Επειδή όμως έπρεπε να κρατήσει τον όρκο του, υπέδειξε στον Προμηθέα να κατασκευάσει ένα δαχτυλίδι από το ατσάλι της αλυσίδας του και από ένα κομμάτι του βράχου επάνω στον οποίον ήταν δεμένος. Με τον τρόπο αυτό ο ατσάλινος δεσμός συνέχιζε να τον κρατάει δεμένο πάνω στο βράχο του. Από τότε οι άνθρωποι άρχισαν να κατασκευάζουν με τη σειρά τους δαχτυλίδια και να τα φορούν προς τιμή του Προμηθέα που είχε υποφέρει γι' αυτούς ευεργετώντας τους…


Καὶ στάθηκα...



Καὶ στάθηκα μπροστὰ σὲ δυὸ μάτια μὲ δίχως ταίρια,

ὡραῖα σὰ λωτολούλουδα...μάτια νοσταλγικά

ποὺ μοῦ μηνοῦσαν τὴν αὐγή...μὰ ὠιμένα ἦταν ἀστέρια

ποὺ μοῦ εἶχαν ρίξει λίγο φῶς κι᾿ αὐτὸ διαβατικά


Μαρία Πολυδούρη
Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009

Ό,τι σκοτώνεις...είναι δικό σου για πάντα




Μπορώ να σε αγαπάω...και ας μην υπάρχεις πια...


Σε ό,τι αγάπησα... Για ό,τι σκότωσες...

Κάθε Πρωΐ...

Κάθε πρωί...
Καταργούμε τα όνειρα
Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια...
Τα ρούχα μας είναι μια φωλιά από σίδερο
Κάθε πρωί...
Χαιρετάμε τους χθεσινούς φίλους
Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμόνικες...
Ήχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά...
(Ασήμαντες απαριθμήσεις
-Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.
Μα πού τελειώνει η μοναξιά;)
Μ. Αναγνωστάκης
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009

Ορφικός Ύμνος Τηθύος...



Ὠκεανοῦ καλέω νύμφην, γλαυκώπιδα Τηθύν,
κυανόπεπλον ἄνασσαν, εὔτροχα κυμαίνουσαν,
αὔραις ἡδυπνόοισι πατασσομένην περὶ γαῖαν.
Θραύουσ αἰγιαλοῖσι πέτρῃσί τε κύματα μακρά,
εὐδινοῖς ἁπαλοῖσι γαληνιόωσα δρόμοισιν,
ναυσὶν ἀγαλλομένη, θηροτρόφος, ὑγροκέλευθε·
μήτηρ μὲν Κύπριδος, μήτηρ νεφέων ἐρεβεννῶν
καὶ πάσης πηγῆς νυμφέων νασμοῖσι βρυούσης·
κλῦθί μου, ὦ πολύσεμνε, καὶ εὐμενέουσ ἐπαρήγοις,
εὐθυδρόμοις οὖρον ναυσὶν πέμπουσα, μάκαιρα.
[ΟΡΦΕΩΣ ΥΜΝΟΙ, ΑΡ. 22 - "88 ΙΕΡΟΙ ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, ΑΘΗΝΑ 2004 ]

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος (Από την «Λειτουργία του Ορφέα»)
Υμνωδία: Βασιλική Λαβίνα

Η Τηθύς

Ήταν μία από τις Τιτανίδες, κόρη του Ουρανού και της Γαίας, που έλαβε ως σύζυγο τον αδελφό της, Ωκεανό από τον οποίο και γέννησε τρεις χιλιάδες ποτάμιους θεούς, μεταξύ των οποίων ήταν ο Αχελώος, ο Ασωπός κλπ. και ισάριθμες θεότητες, τις Ωκεανίδες.

Από την ελληνική μυθολογία εμπνεύστηκε άλλωστε ο αυστριακός Γεωλόγος Έντουαρτ Σουές, όταν το 1893 βάφτισε με το όνομα "Τηθύς" την πρώτη θάλασσα του πλανήτη μας...

Πέρα από το μύθο…οι κλάδοι της Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας έχουν πλέον αποδείξει ότι κάποτε υπήρχε η Παγγαία, μία ενιαία στεριά, μία υπερήπειρος, η οποία περικλειόταν από την Πανθάλασσα, έναν παγκόσμιο ενιαίο Ωκεανό. Σε ένα τμήμα της υπερηπείρου αυτής, κάποια στιγμή (200 εκατ. χρόνια πριν) σχηματίστηκε σταδιακά ένας τεράστιος κόλπος, αυτή η πρώτη θάλασσα που πήρε το όνομα Τηθύς.

Καθώς η ηφαιστειακή και τεκτονική δράση άρχισε να προκαλεί τη διάσπαση της Παγγαίας, η πρώτη μεγάλη "ρήξη" συνέβη σε εκείνο το στένωμα της Τηθύος. Η Παγγαία χωρίστηκε στη μέση και δύο νέες μεγάλες ήπειροι προέκυψαν, η Λαυρασία (σημερινή Β. Αμερική, Ευρώπη και Ασία) και η Γκοντβάνα (σημερινή Ν. Αμερική, Αφρική, Αραβία, Ινδία και Αυστραλία). Η Τηθύς συνέχισε να υφίσταται, μεγάλωσε μάλιστα, καταλαμβάνοντας το χώρο που σήμερα θα προσδιορίζαμε "μεταξύ Αφρικής και Ευρασίας".

Όλα πήγαιναν λοιπόν καλά για την Τηθύ…ήταν γεμάτη κοραλλιογενείς υφάλους, μαγγρόβια δάση, θαλάσσιους ίππους, θαλάσσιους ελέφαντες και πολλά ακομα τέτοια καλούδια. Μέχρι που κάποια στιγμή (70 εκατ. χρόνια πριν) η κίνηση των υπερηπείρων άλλαξε. Αντί να απομακρύνονται, άρχισαν και πάλι να πλησιάζουν η μία την άλλη. Μετά από μερικές πολύ βίαιες ομολογουμένως συγκρούσεις, οι οποίες έδωσαν και τη βάση της νέας μορφής (τις νέες ηπείρους) του πλάνητη, η Τηθύς εξαφανίστηκε...

Ολοκληρωτικά; Όχι! Ό,τι υπόλειμμα της Τηθύος διασώζεται σήμερα είναι η σημερινή Μεσόγειος.Η Τηθύς λοιπόν εκτός από τις Ωκεανίδες και τους Ποταμούς, γέννησε και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Ό,τι υπόλοιπο της Τηθύος διασώζεται σήμερα, βρίσκεται μέσα στα γεωγραφικά όρια της Μεσογείου μας, της Mare Nostrum!

Πηγή : http://www.scubadive.gr

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

Άλογα του Διομήδη

Η όγδοη εντολή που πήρε ο Ηρακλής από τον Ευρυσθέα ήταν να του φέρει ζωντανά τα άλογα του Διομήδη. Ο Διομήδης ήταν γιος του Άρη και της Κυρήνης, αδελφός του Κύκνου. Βασίλευε στη Θράκη σ’ ένα πολεμικό λαό, τους Βίστονες. Αυτοί ζούσαν γύρω από μια λίμνη που είχε πάρει το όνομά τους, τη Βιστονίδα λίμνη.


Ο Διομήδης είχε 4 παράξενα θηλυκά άλογα που ήταν πολύ άγρια. Παράξενα ήταν και τα ονόματά τους: Πόδαργος, Λάμπων, Ξάνθος, Δεινός. Από τα ρουθούνια τους πετούσαν φωτιά. Δεν έτρωγαν χόρτα και σανό όπως όλα τα άλλα τα άλογα αλλά ανθρώπινες σάρκες.

Επειδή τα άλογα αυτά ήταν τόσο άγρια και επικίνδυνα ο Διομήδης τα κρατούσε μέσα στο στάβλο τους δεμένα με χοντρές σιδερένιες αλυσίδες ενώ γύρω από το στάβλο είχε βάλει φρουρούς με όπλα να τα φυλάνε. Ο Ηρακλής γνωρίζοντας όλα αυτά μάζεψε τους γενναίους φίλους του, μεταξύ αυτών ήταν και ο αγαπημένος του φίλος Άβδηρος, μπήκαν σε ένα καράβι με σκοπό να αντιμετωπίσουν το Διομήδη και τα φοβερά του άλογα....


Ξεκίνησαν και μετά από κάποιες μέρες ταξίδι πέρασαν τη Θάσο και άραξαν στην απέναντι ακτή. Μόλις πάτησαν το πόδι τους στη στεριά πήγαν κατευθείαν στους στάβλους του Διομήδη. Εκεί ο Ηρακλής σκότωσε τους φρουρούς, πήρε τα άλογα...τα πήγε κοντά στο πλοίο και άφησαν τον Άβδηρο να τα φυλάει. Στο μεταξύ ο Διομήδης που κατάλαβε τι είχε γίνει,φώναξε τους Βίστονες να πάνε να καταδιώξουν τον Ηρακλή.


Ο Ηρακλής με τους συντρόφους του αντιμετώπισαν το Διομήδη και τους Βίστονες. Ο Διομήδης σκοτώθηκε από τον Ηρακλή και βλέποντάς τον οι Βίστονες νεκρό το βάλανε στα πόδια...

Όταν ο Ηρακλής γύρισε στο καράβι τον περίμενε ένα φρικτό θέαμα. Τα άλογα του Διομήδη είχαν κατασπαράξει το φίλο του, τον Άβδηρο. Πήρε τα άλογα και τα έδεσε με αλυσίδες και στη συνέχεια μάζεψε ό, τι είχε απομείνει από το φίλο του και τον έθαψε....

Δίπλα στον τάφο του ίδρυσε την πόλη Άβδηρα και όρισε να γίνονται κάθε χρόνο αγώνες για να τον τιμούν....Αφού τέλειωσαν όλα αυτά μπήκε στο πλοίο και πήγε τα άλογα στον Ευρυσθέα, ο οποίος τα άφησε ελεύθερα. Αυτά περιπλανήθηκαν και κάποτε έφτασαν στον Όλυμπο όπου τα έφαγαν άλλα άγρια θηρία.


O Λαοκόων

Ήταν πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ένας από τους Τρώες ιερείς του Θυμβραίου Απόλλωνα. Ο Λαοκόων κατά την παράδοση είχε ασεβήσει προς τον θεό του επειδή είχε παντρευτεί και είχε γίνει πατέρας, είτε επειδή είχε έρθει σε σωματική επαφή με τη σύζυγό του μπροστά στο είδωλο του θεού στον ναό. Ο μικρός του ρόλος στο τέλος του Τρωικού Πολέμου ήταν ότι προειδοποίησε τους Τρώες (μάταια) να μη δεχθούν τον Δούρειο Ίππο ως δώρο από τους Έλληνες: «Μια θανάσιμη απάτη είναι τούτη», είπε, «σκαρωμένη απ' τους Αχαιούς αρχηγούς!» (Κουίντος Σμυρναίος, X 420f [1]).
Στην Αινειάδα, ο Βιργίλιος βάζει τον Λαοκόωντα να λέει: «Μην εμπιστεύεστε το άλογο, Τρώες. / Οτιδήποτε κι αν είναι, φοβάμαι τους Έλληνες ακόμα κι όταν φέρνουν δώρα». Από αυτούς τους στίχους έχει γίνει διάσημη και παροιμιώδης η φράση "timeo Danaos et dona ferentes", και στα ελληνικά: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας».
Οι Τρώες όμως αψήφησαν τη συμβουλή του Λαοκόωντα... Οργισμένος τότε ο Λαοκόων πέταξε το ακόντιό του στο ξύλινο άλογο. Εκείνη την ώρα ο θεός Ποσειδώνας, επειδή υποστήριζε τους Έλληνες, έστειλε δύο θαλάσσια φίδια και έπνιξαν τον Λαοκόωντα και τους γιούς του, Αντίφα και Θυμβραίο...

Το επεισόδιο του θανάτου του Λαοκόωντος απετέλεσε το θέμα της χαμένης τραγωδίας του Σοφοκλέους «Λαοκόων». Επίσης, παριστάνεται σε περίφημο μεγάλο μαρμάρινο γλυπτό με τίτλο «Ο Λαοκόων και οι γιοί του» (αποδιδόμενο στους Ρόδιους γλύπτες Αγήσανδρο, Αθηνόδωρο και Πολύδωρο), που βρίσκεται στα Μουσεία του Βατικανού.

Πηγή : http://el.wikipedia.org

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009

Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS

Η 1η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε το 1988, με πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και αργότερα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, μίας από τις φονικότερες επιδημίες του σύγχρονου κόσμου, κύριος τρόπος μετάδοσης της οποίας είναι η σεξουαλική επαφή.

Παρά την προσπάθεια ελέγχου και περιορισμού της επιδημίας σε παγκόσμιο επίπεδο, το AIDS συνεχίζει να παραμένει ανεξέλεγκτο στις περισσότερες χώρες του κόσμου και ειδικά στην Υποσαχάρεια Αφρική...Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στην επίσημη ιστοσελίδα τους, κάθε λεπτό της ημέρας, ένα παιδί ηλικίας κάτω των 15 χρονών μολύνεται από HIV. Το AIDS σκοτώνει κάθε μέρα 1.400 παιδιά και κοστίζει τη ζωή σε περισσότερα από μισό εκατομμύριο παιδιά κάθε χρόνο...


Εκατομμύρια παιδιά με HIV/AIDS πεθαίνουν γιατί δεν υπάρχουν κατάλληλα διαγνωστικά εργαλεία και παιδιατρικοί συνδυασμοί αντιρετροϊκών φαρμάκων που να μην κοστίζουν ακριβά. Τα 9 από τα 10 παιδιά που γεννιούνται με HIV ζουν στην Αφρική.

Στη Δύση, η μετάδοση της ασθένειας από τη μητέρα στο παιδί μπορεί να αποφευχθεί αποτελεσματικά, ενώ η αντιρετροϊκή θεραπεία προσφέρει σε ένα παιδί που έχει γεννηθεί με HIV μία ευκαιρία να φτάσει στην ενηλικίωση.

Ωστόσο, στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, η έλλειψη της θεραπευτικής εμπειρίας και οι δυσκολίες χορήγησης αντιρετροϊκών φαρμάκων στα παιδιά έχουν ως αποτέλεσμα να λαμβάνει θεραπεία μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό παιδιών που την έχουν ανάγκη.

Τα μισά παιδιά απ' όσα έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV ποτέ δε συμπληρώνουν το δεύτερο έτος της ζωής τους...



Σαν σήμερα…

1818 : Μύηση του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη στην Φιλική Εταιρεία από τον οπλαρχηγό Χρήστο Αναγνωσταρά

1821 : Ο Ηλίας Μαυρομιχάλης, μετά την ανακήρυξη του ως Αρχηγού των
όπλων της Αττικής, φθάνει με δύναμη Μανιατών στην Αθήνα.
Από τους πληρεξούσιους της Πελοποννήσου εκλέγεται πρόεδρος
της τοπικής γερουσίας ο επίσκοπος Βρεσθένης Δημήτριος.

1823 : Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος πολιορκεί την Χαλκίδα

1834 : Άφιξη του Βασιλέως Όθωνος στην Αθήνα, νέα πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους

1913 : Στο φρούριο φιρκά των Χανίων υψώνεται η Γαλανόλευκη από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο και τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ενώ ο κρητικός λαός που έχει συγκεντρωθεί στον χώρο του λιμανιού παραληρεί από ενθουσιασμό. Έτσι επισφραγίζεται η ένωση της Κρήτης με την μητέρα Ελλάδα.

θέλω να δίνω φως...από τη φλόγα μου



Δε θέλω του κισσού το γλαροψήλωμα
σε ξένα αναστηλώματα δεμένο
ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο
μα όσο ανεβαίνω...μόνος ν' ανεβαίνω
Δε θέλω του γυαλιού το λαμπροφέγγισμα
που δίνεται του φεγγο-ηλιού τη χάρη
θέλω να δίνω φως, από τη φλόγα μου
κι ας είμαι ένα...ταπεινό λυχνάρι.
Γεώργιος Δροσίνης
Related Posts with Thumbnails

MeDuSa-Kia

Το Άλλο μου Παιδί...

Το σόι...

Ο Φονιάς...Νιαρ

Εκτιμώ...Διαβάζω & ακούω

Προσοχή...!

Στον αγώνα της ζωής....


....όποιος κι αν είναι ο στόχος σου...


.... να κρατάς τα μάτια σου....


...στον λουκουμά....κι όχι στην τρύπα.


Oscar Wilde

Το νου σας... ;o)

....Το νου σας ρεμάλιααααααααα…

χς βαρς κούεται, πολλ τουφέκια πέφτουν ;o)

About Μή!

Ο Ρουφιάνος...