Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Τα σπίτια ...

Τα σπίτια φυτρώνουν κι αυτά, σαν τα λουλούδια, 
μαραίνοντε κι αυτά με τα χρόνια, σαν τα λουλούδια.

Άμα παίζαμε το video της ζωής μας γρήγορα, θα μέναμε στατικοί.
Μπαίνεις για πρώτη φορά στο σπίτι σου αγκαλιά, στα χέρια, μόλις γεννιέσαι.
Βγαίνεις μετά, αγκαλιά, στα χέρια ή με το καρότσι.

Μετά, με τα παπούτσια σου τα πρώτα.
Μετά, με ένα παιχνίδι στο χέρι και ένα σκούφο μέχρι τα μάτια, και τ’ άλλο χέρι στο χέρι των γονιών.
Μετά, κρατάς μια σάκα.
Μετά, μόνο τα κλειδιά και ένα πουλόβερ...

-Πού ήσουν τόσες ώρες?
-Άσεμε μάνα…

Και από κει και μετά όλο και κάτι κρατάς, την πρώτη σου βαλίτσα για την εκδρομή, τον πρώτο σου έρωτα, τον φέρνεις σπίτι, όταν λείπουν οι δικοί σου...

Μετά, κρατάς το παιδί σου, εσύ, και το φέρνεις.
Μετά, κρατάς τους δικούς σου, που μεγάλωσαν και τους πας όπου θέλουν.
Μετά, κρατάς το στόμα σου κλειστό` και λες λίγα.
Μετά, κρατάς τα έπιπλα για να περπατήσεις, όλα από μια πόρτα.

Περνάνε.
Όλα περνάνε...

Η ζωή η ίδια είναι ένα πέρασμα...

-Περνας καλά?
-Να περάσεις καλά,
..περαστηκά, περαστηκός.

-Περαστηκός ήμουν ..έτσι έπρεπε να λέει ο έρωτας όταν έρχετε και σε βρήσκει, απροειδοποίητα` και ‘μεις του λέμε περάστε....


Λίνα Νικολακοπούλου

0 Μουχαμπέτια:

Related Posts with Thumbnails

MeDuSa-Kia

Το Άλλο μου Παιδί...

Το σόι...

Ο Φονιάς...Νιαρ

Εκτιμώ...Διαβάζω & ακούω

Προσοχή...!

Στον αγώνα της ζωής....


....όποιος κι αν είναι ο στόχος σου...


.... να κρατάς τα μάτια σου....


...στον λουκουμά....κι όχι στην τρύπα.


Oscar Wilde

Το νου σας... ;o)

....Το νου σας ρεμάλιααααααααα…

χς βαρς κούεται, πολλ τουφέκια πέφτουν ;o)

About Μή!

Ο Ρουφιάνος...